Feeds:
Artigos
Comentarios

Archive for the ‘Ensino e educación’ Category

Vicky Núñez traballa durante todo o ano nunha academia de apoio para os estudantes que necesitan axuda para aprobar as súas materias. O establecemento, como non podía ser doutra maneira, permanece aberto no verán, e nesta época as cousas cambian. A profesora explica os aspectos fundamentais do funcionamento estival deste tipo de negocios.

-¿Tendes máis alumnos no verán que durante o curso escolar?

-Si, xa desde xullo hai moita xente que vén para preparar os exames de setembro. Pero nunca faltan alumnos, a partir de marzo xa se incrementa o número polos controis finais, e en xeral hai clases de apoio durante todo o curso.

-¿En que se diferencian estas das que se imparten estos meses?

-Durante o curso traballamos máis en función dos contidos que lles van explicando nos colexios ou institutos. Traballamos en función do ritmo que leven os seus profesores cun temario que, agora en verán, nós temos que concentrar en dous meses, facendo o noso propio programa.

-E buscando que aproben.

-Exacto. Ese é o obxectivo principal, porque non dá tempo a moito máis tendo que conta que moitos rapaces empezan de cero despois de todo o curso. Ás veces, aínda mellorando moito, non conseguen aprobar en setembro, porque partían dun nivel moi baixo.

-Daquela, ¿os resultados non adoitan ser satisfactorios?

-En xeral hai bos resultados, pero non sempre e depende dos casos. A xente que vén durante o curso vaille mellor, aínda que ás veces aproban en xuño as materias que prepararon aquí durante o curso e logo veñen no verán con outras distintas. De tódolos xeitos, as melloras que se experimentan, aínda cando non serven para aprobar, son positivas para afrontar o novo curso, para ir tendo unha base que lles faltaba cando viñeron aquí.

-¿De que edades son os alumnos?

-Desde 1º de ESO ós que preparan Selectividade. En verán tamén veñen algúns de 5º e 6º de Primaria, e váiselles preparando para a ESO, porque moitas veces supón un salto moi importante para eles, especialmente cando non contan coa preparación axeitada.

-¿E como afrontan os alumnos o ter que pasar o verán metidos nunha academia?

-De entrada estudar non gusta. Pero aquí pasámolo ben, tanto eles coma nós, hai moi “bo rollito”, pero sen esquecer as normas e a disciplina cando é necesario.

– Moitos profesores de escolas e institutos están en contra deste tipo de academias. ¿Entende a súa postura?

– Penso que desde aquí vemos outra cara da moeda dos alumnos. Nos institutos terían que valorar os problemas que ten o sistema educativo para que veñan nenos sen base, que chegan a primeiro de ESO sen saber multiplicar. Se non se cubriron uns obxectivos mínimos non se debería pasar de curso, e cando se fai nós somos unha alternativa de axuda máis personalizada que quizais o profesor non lle pode dar a ese alumno. Nós traballamos en función do que fagan os seus profesores, somos uns mandados. Eu podo pensar que era mellor explicar un contido dunha maneira distinta a como se fixo, pero cíñome a eles, non temos interese en crear ningún tipo de conflito, porque así tampouco se lle fai ningún favor ó alumno.

Advertisements

Read Full Post »

Un verán en busca do cinco

Para algúns estudantes da ESO e Bacharelato, o verán tradúcese en vacacións e praia. Pero outros moitos tieñen que esforzarse, case sempre presionados polos pais, para acadar os aprobados que non chegaron en xuño. As academias son a axuda escollida pola maioría, o que fai que estean nestas datas “ata a bandeira”.

“Hai que empezar con eles desde cero”

Nos meses de xullo e agosto, os clientes destes establecementos medran, pero non é tanto o número o que muda coma a tipoloxía do alumnado. “En verán vén xente con máis carencias escolares. Non presentan dúbidas concretas, hai que empezar con eles desde cero e concentrar en dous meses o temario de todo un curso”, observa Dolores Regueiro, profesora da academia viguesa Gauss. E é que a vagancia e a falta de traballo e interese, non necesariamente de capacidade para o estudo, adoitan estar detrás do fracaso escolar. “Hai desde alumnos que tieñen una soa ata os que que preparan tódalas materias para setembro”, explica Vicky Núñez, profesora da academia Encinas, en Vigo.

A importancia das normas
Todos coinciden na necesidade de impoñer unhas normas claras de cara a conseguir o obxectivo destes cursos de verán. Desto saben moito na academia Barreiro, que funciona en Vigo desde 1958, sendo a máis popular da cidade. “¿Rebeldía? Os críos son o que se lles ensina, de maneira que aquí non temos ese problema”, afirma Enrique Barreiro, director da escola. A disciplina é fundamental neste centro, no que diariamente se califica o traballo dos alumnos, así como se controla a súa asistencia e puntualidade, de modo que “os pais poden coñecer a marcha dos seus fillos en calquera momento e tantas veces como desexen”, en palabras de Barreiro. “É un centro moi duro, non poden falar en clase nin relacionarse cos compañeiros dentro da aula. E así estudan. É a única maneira”, comenta Alfonso, pai de dous fillos de 16 e 18 anos que preparan en Barreiro os seus exames de setembro.

Moitos alumnos vense na obriga de estudar en verán.

Moitos alumnos vense na obriga de estudar en verán.

“Traballar e estudar non gusta, pero pásano ben na clase”
Na academia Encinas o ambiente é algo máis distendido, aínda que sen esquecer as normas. “De entrada, traballar e estudar non gusta. Pero hai buen rollo e pásano ben na clase… Ás veces mesmo demasiado ben”, recoñecen desde o centro. “Pero tamén facemos exames e controis. É moi importante ser estritos cando é necesario”, engaden.
Entre os alumnos, a tónica xeral é a resignación. Algúns ven aspectos positivos como facer novos amigos e, claro está, a axuda que se lles ofrece para conseguir aprobar en setembro. Pero aquelo de “veño porque me obrigan meus pais” é a frase máis repetida polos mozos ós que lles toca hincar os cóbados nunhas vacacións que, deste xeito, practicamente deixan de selo.

Os pais valoran “a disciplina das academias”

Nai dun fillo de 15 anos que cursou 3º de ESO, quedándolle suspensa a materia de Matemáticas, Lisabeth Rojas decidiu matriculalo este verán na academia Barreiro, da que di ter “unha excelente opinión”. Lisabeth, de nacionalidade venezolana, cre que  “nos colexios falta a disciplina que hai aquí”, xa que neste centro “funcionan cunhas normas particulares, esíxenlles esrtudar e esfórzanse para evitar ter que vir polas tardes en horario extra”. Isto non significa en ningún caso que os alumnos non reciban un trato correcto.  “Hai esixencia, pero trátanos moi ben, con educación e sen gritar nin maltratalos xamais”, recalca Armando Novella, pai doutra filla da mesma idade e tamén alumna de Barreiro.

Os máis novos ainda non chegaron á ESO

Os máis novos aínda non chegaron á ESO

Os alumnos confórmanse “con acadar o cinco”

Santiago, de 18 anos, acode a Barreiro obrigado polos pais. “O normal”, como el mesmo afirma. Tamén coma en moitos outros casos, non é a primeira vez que recorre a este tipo de servizos. Son maioría, así mesmo, os que recoñecen que de terse esforzado un chisco máis poderían “ter evitado pasar o verán na academia”, como contan Javier Vidal e María Rodríguez, que van a Encinas para intentar aprobar en setembro as Matemáticas de 1º de ESO. Case todos “confórmanse” cun cinco. Excepcional é o caso de Adrián, que tendo aprobadas ródalas materias de 3º de ESO (“pero todo con cinco e seis”, matiza), vai dúas horas semanais para mellorar o seu francés. “A teoría seina -asegura- pero fáltame a práctica”.

“Traballar e estudar non gusta, pero pásano ben na clase”
Na academia Encinas o ambiente é algo máis distendido, aínda que sen esquecer as normas. “De entrada, traballar e estudar non gusta. Pero hai buen rollo e pásano ben na clase… Ás veces mesmo demasiado ben”, recoñecen desde o centro. “Pero tamén facemos exames e controis. É moi importante ser estritos cando é necesario”, engaden.
Entre os alumnos, a tónica xeral é a resignación. Algúns ven aspectos positivos como facer novos amigos e, claro está, a axuda que se lles ofrece para conseguir aprobar en setembro. Pero aquelo de “veño porque me obrigan meus pais” é a frase máis repetida polos mozos ós que lles toca hincar os cóbados nunhas vacacións que, deste xeito, practicamente deixan de selo.

Para ampliar información: Entrevista á profesora Vicky Núñezopinión sobre as academias.

Empresas especializadas en clases particulares de España:  Educa System, Acadomia, Talenta.

Read Full Post »

Cambian os países, a duración, as vivencias, os idiomas ou as culturas. Pero resulta difícil, moi difícil, atopar universitarios que estudaran fóra do seu país cunha bolsa Erasmus e non falen marabillas da súa experiencia. Por algo será…

O programa Erasmus púxose en marcha en 1987. Desde aquela, miles de mozos e mozas tiveron a oportunidade de realizar unha parte dos seus estudos noutro país europeo grazas a esta bolsa, galardoada en 2004 co Premio Príncipe de Asturias á Cooperación Internacional.

¿Por que ser Erasmus?

Para moitos esta bolsa adoita ser sinónimo de festa, quizais por iso en moitas facultades hai patadas por conseguir unha delas. Poucos ocultan a súa intención de pouco menos que tomarse un ano sabático no referido ós estudos, ou polo menos aforrarse parte do traballo que terían na súa universidade de orixe. Así o confirma Andrea Rodríguez, unha estudante de 2º de Xornalismo da USC que en outubro comezará a súa aventura Erasmus na Università degli Studi di Pisa: “Un dos motivos polo que decidín solicitalo foi para librarme do 3º curso infernal do que falan os compañeiros… E tamén para subir a media”. Pero non é nin moito menos o único motivo: “Quero viaxar, coñecer xente, aprender un idioma e especialmente vivir a experiencia e poñerme a proba vivindo noutro país”.

Andrea cursará 3º de Xornalismo en Pisa

Andrea cursará 3º de Xornalismo en Pisa

“Foi o mellor ano da miña vida”

Todo parece indicar que o cumprimento das expectativas de Andrea está practicamente asegurado. E aínda máis cousas se poden conseguir con esta experiencia. “O máis importante é que me cambiou en moitas cousas, era unha nena, e convivindo e coñecendo a outras persoas entendín quen son e qué é o que quero”. Así resume Valeria Bogongiali, unha rapaza pisana que se expresa en castelán practicamente perfecto, os 9 meses que pasou como Erasmus na Facultade de Ciencias da Comunicación da USC durante o curso 2006/2007. “Foi o mellor ano da miña vida”.

E é que se a marcha e as novas amizades son unha parte fundamental desta experiencia, o feito de coñecer outras culturas e costumes é outra. “Vivía con 5 persoas máis: dous italianos, unha española, un francés e un belga, e coñecer a xente tan diferente fíxome cambiar moito” explica Valeria. “Gustábanme moito os horarios españois: cenar ás 11, estudar na biblioteca ata as 3, ¡saír de festa ata as 8!”, cousa que lle chama especialmente a atención, xa que en Italia a hora de cear é as 7 da tarde e ás 3 da mañá xa non quedan discotecas abertas. Contrastes culturais ós que non custa acostumarse.

Valeria garda un recordo inmelorable da súa estancia en Santiago

Valeria garda un recordo inmellorable da súa estadía en Santiago

En busca do lado negativo

Andrea xa empeza a pensar no peor de marchar de Erasmus: “Espero que mereza a pena, pero agora que se achega o momento e teño que empezar a preparar as cousas dáme moita mágoa… Vou botar moitísimo en falta á miña familia, ós meus compañeiros e amigos”. É a sensación máis frecuente antes de marchar, pero resulta moi probable que pronto esqueza a mágoa. De feito, a Valeria cústalle atopar algo cando se lle pregunta polo peor de ser unha Erasmus: “O peor de Santiago… a choiva. Pero falando do Erasmus non me sae nada, ¡síntoo!”.

Algúns apuntan a problemas coma a lingua ou a falta de información por parte dos coordinadores, pero estes problemas rematan por converterse en secundarios.

Así, xunto con Andrea, multitude de mozos serán Erasmus no curso 2008/2009 e nos sucesivos. E cando pasen esta vivencia, uniranse á longa lista dos que, como Valeria, lembran o ano Erasmus coma unha das mellores experiencias da súa vida.

Para máis información sobre o programa Erasmus:

http://ec.europa.eu/education/programmes/mundus/index_es.html
http://es.wikipedia.org/wiki/Beca_Erasmus
http://www.oapee.es/pap/erasmus.html

Reunión de estudantes Erasmus

Reunión de estudantes Erasmus

Read Full Post »

Un mes despois dos comicios italianos, os universitarios da cidade de Pisa están de novo chamados ás urnas. O próximo día 16 de maio celebraranse as eleccións nas que os estudantes das distintas titulacións poderán elixir ós seus representantes nos Consellos de Facultade.

Os candidatos apuran nestes últimos días as súas campañas, que teñen no reparto de panfletos e a organización de actos coa fin de da a coñecer os seus proxectos, as súas principias actividades.

Os temas ós que máis se está facendo referencia nestes días previos ás votacións son variados. As principias preocupacións dos estudantes tradúcense en cuestións relacionadas cos horarios das clases, modalidade e desenvolvemento das probas de avaliación, os servizos informáticos e de biblioteca e as condicións das bolsas Erasmus entre outras.

Os aspirantes insisten en que se trata duns comicios “a pequena escala”, pero de grande importancia, xa que se ofrece ó alumnado a posibilidade de escoller ós que serán os seus representantes para os próximos dous anos. Por este motivo intentan, dunha forma moito máis persoal e próxima que os políticos profesionais, animar ós electores a que se decidan a exercer ó seu dereito ó voto.

Clic para ampliar

Click sobre a imaxe para ampliar

Read Full Post »